Max

Dieren, Max, Polletje

Zelf ben ik altijd opgegroeid met honden in ons gezin.
Toen de eennalaatste hond overleed besloot mijn vader dat het genoeg geweest was. Maar na veel zeuren, zeiken en zaniken lukte het ons dan toch om er weer eentje in huis te halen.
Het grootste mormel wat je je maar bedenken kunt. Voor ons was hij best lief, maar hij verdedigde mijn moeder letterlijk met huid en haar, vrat zo nodig de zomen uit je broek, beet de fysiotherapeut en liep ontelbare keren weg. Maar toen hij nadat hij half gestikt was in een gejat stuk sparerip uit de prullenbak, hij keelontsteking kreeg en daar bijna in bleef uiteindelijk werd ingeslapen miste we hem toch.

DSCF5205

Inmiddels zijn wij het huis uit, en besloot mij vader dat er maar weer een hond mocht komen. Een jackrussel welteverstaan. In eerste instantie dacht ik echt dat dat de meest drukke niet opvoedbare hondjes waren die er bestonden. Tot we kennis maakte met Max… Max is echt het meest lieve, leuke jackrusseltje dat ik tot nu toe ken. (niet dat iedereen in mijn straat nu een russel heeft maar toch)
Aangezien Max er eerder was dan polletje heb ik me afgevraagd hoe dat zou gaan. Zo’n klein frummeltje met een jonge hond, net pup af. De eerste kennismaking ging dan ook voorzichtig. Rustig en vooral op afstand lieten we hem toekijken. Nergens voor nodig bleek later. Als Polletje huilde blafte hij wat. Alsof hij wilde zeggen kijk nou toch! Toen ze leerde kruipen schoof hij voorzichtig achter haar aan. En toen hij door kreeg dat ze zijn speeltjes op kon pakken kwam hij ze voorzichtig brengen. Toen ze leerde lopen fungeerde Max als opstapje. Ze gebruikte hem als krukje om zich aan op te takelen, en als ze viel viel ze over hem heen.

DSCF4338.JPG

Nu ze goed kan lopen spelen ze samen, klimmen ze samen op Max zijn mand om uren naar buiten te kijken. En laat hij het toe dat ze zijn poten optilt, dat ze zijn ogen eens nader bekijkt, haar handen in zijn bek stopt, en aan zijn oren trekt. En heus we leren polletje dat Max een dier is en blijft dat ze zachtjes moet doen (aaai aaaai) en niet aan zijn ogen, oren bek of poten mag trekken. Max kijkt ons dan aan, joh laat haar, snap echt wel dat zij dat niet snapt hoor!

Bijzonder hoe een kind een kan worden met een dier.
Benieuwd naar jullie ervaringen!

 

3 gedachtes over “Max

  1. Wij hadden twee Amerikaanse Staffords toen N. klein was, het waren haar grootse vrienden en ze ging zelfs tussen hen in op hun matje liggen. En toch waren er mensen die vonden dat de honden weg moesten omdat dat soort honden niet met kinderen zouden kunnen. Ik denk eerder dat ze tussen deze twee honden in veiliger was dan waar dan ook…

    Like

  2. Erg herkenbaar, die goedzakken staan alles toe van zo’n kleintje. Boven op staarten, poten en wat al zo niet gaan staan wat ze echt zeer doet, maar in plaats van de kleine weg te sturen krijgt die een lik en een duwtje met de neus. Heerlijk om te zien 🙂

    Like

  3. Hier ook een grote airedale terriër bij opa en oma. Hij vindt alles best gaat midden tussen het speelgoed in liggen slapen en Stijn zit ernaast te spelen. En inderdaad alles moet onderzocht worden. En als hij het zat is dan gaat hij in z’n bench liggen of wil hij even naar buiten een frisse neus halen. Heerlijk!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s