Goedbedoelde bemoeienissen die mijn hoofd op hol maakte.

Echt Lies, Polletje

Mensen met kinderen herkennen het vast.
Goedbedoelde tips, informatie, aanwijzingen bemoeienissen  en bedoelingen die iets minder goed aankomen dan gehoopt. Kortom ongevraagd advies waar je weinig mee kunt.

Vanaf het moment dat ik zwanger was kreeg ik met name van mensen die ver van ons afstaan of ons amper kennen informatie waarvan ik dacht wat moet ik ermee…. Bevallingsverhalen van de zus van de achterbuurman. Wat te doen bij groengeschupte ringwormvormige eczeem achtige plekjes. 
Vaak moest ik er hard om lachen en liet ik het gaan.

Eenmaal bevallen vond ik dat lastiger. Daar stond ik dan half op en half naast mijn roze wolk, met een iet wat mopperende baby in de rij van de supermarkt. De mevrouw achter me oma van 16 dus zij kon het weten… oh mevrouw maar u moet uw kind echt niet op de rug leggen hoor. Daar krijgt het een scheef achterhoofd van.  Nee om een om op de zij is beter. Dan slapen ze ook fijner.
De meneer voor me vond dat ik haar vooral op haar buik moest leggen. Want dan zien ze minder en slapen ze meer.
En ik? Ik had geleerd op de rug. Ze lag daar wel prima. Maar wat nu als ze gelijk hadden? Wat nu als ze inderdaad een scheef hoofd kreeg?
De mallemolen van mijn hersenen waren geactiveerd en kreeg ik niet meer stil.

Van de een moest ik polletje laten huilen. Goed voor de longen. Kijken is niet nodig. Je hoort ze toch nog?
De ander vond dat ik haar vooral moest oppakken en bij me in bed moest nemen.
En ik?  Ik werd er onzeker van. Mijn eigen moeder bracht mij op dezelfde  methode ook groot. Ik mankeerde toch ook niets?

Droeg ik polletje op mijn buik verwende ik haar. Ze hoort in de wagen. Dat is beter voor de rug.
Draag ik haar op mijn rug dan spuugt ze straks vast mijn nek vol en kan ik er niet bij, ze hoort op je buik niet op je rug. (Ja echt dat is me toegesnauwd). Dat ze uren sliep in de doek vertelde ik maar niet.

Wij bakerde Pollie in.  Wist ik wel dat dat super slecht was voor de heupen? En dat ik de hongerprikkels zo niet zag? Dat het haar en ons aangeraden werd door de kinderarts en dat we het op en verantwoorde manier deden zagen mensen niet. Dat ze ineens veel beter sliep trouwens ook niet.

Flesvoeding slaat nergens op. Hypoallergeen al helemaal niet. Je kunt als je geen borstvoeding geeft beter gewoon gewone voeding geven. Wel de dure van de reclames. Geen huismerk. Daar raken ze van verstopt.  Dat er precies het zelfde in zit daar hoor je niemand over.

Geef je haar alleen water? Arm kind! Mag ze nooit wat zoets? Is dat niet onze keuze?

Kortom allemaal adviezen waar mijn hersenen van gingen spinnen. Doe ik het echt wel goed? Kan het echt geen kwaad? Stel ik haar niet achter?
Inmiddels heb ik geleerd dat overal wat van voor en over te zeggen is. Dat ieder kind anders is. En vooral dat je moet doen wat voor jullie werkt. Als je er zelf niet achter staat, wat de beslissing ook is,  dat het dan niet werkt.

Ik heb (vooral online) heel erg het gevoel dat moeders denken dat alleen hun manier van werken goed is. Dat het echt niet kan als je over bepaalde onderwerpen anders denkt. Jammer want voed niet iedere ouder zijn kind met de beste bedoelingen op?

Doe wat goed voelt is een van mijn motto’s geworden. En uiteraard blijf je bedenken wat er beter kan. Verdiep je je eens in andere methoden en kijk je naar je kind. Maar blijf bij jezelf! Dan kan de rest vinden wat hij vind. Dat is dan hun pakkie aan.

Werken jou hersenen net als de mijne?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s