En dan eten ze teveel eitjes….

Echt Lies

Dinsdag, 15 uur bij de apotheek.
Knetterdruk zo net na de pasen en midden in het griepseizoen. Iedereen kucht, ziet wit en wacht een beetje zweterig op zijn of haar recept.

Een oudere meneer komt binnen, kijkt eens om zich heen en wandelt op de stoelen naast me af.
Mag ik hier zitten als ik stil zit?
Dat mag ook als u wiebelt hoor meneer..
Hij kijkt eens om zich heen, neemt iedereen in zich op en zegt:
Best winkeltje zo! Goed druk!
Nou toch zou ik hier liever niet zitten hoor meneer.
Weet u wat het is mevrouw?
Nou?
Iedereen heeft teveel eitjes gegeten met de Pasen, en dan krijgen ze puistjes, en dan moeten ze naar de dokter, want dat willen ze niet. En dan krijgen ze weer een smeerseltje, en daarom zit iedereen hier. Goede dagen hoor zo voor de dokter en de apotheek.

Beste meneer, u maakte mijn dag goed!

Advertenties

Speen or not to speen?

Echt Lies

Voordat ik bevallen was wist ik het zeker, mijn kind kreeg geen! ik herhaal GEEN speen!
Niet nodig, onzin, geen gezicht, en ze heeft toch een duim?
Ze was nog geen 24 uur oud toen kreeg ze… juist ja een speen.
Ze was in de nacht erg onrustig, en de verpleegkundige opperde een speen. Ze maakte er eentje van een flessentut met een spuugdoek eraan zodat hij bleef liggen.
Pollie was direct stil, en ik was overtuigd, thuis doen we het gewoon zonder.

Helaas volgde er nog een opname op de kinderafdeling waarbij ik door diverse redenen in de nachtelijke uren niet bij Polletje kon zijn. Haar zuigbehoefte was groot, en dus gaven de verpleegkundige op de afdeling haar een speen. Ik gaf flesvoeding dus speen-borst verwarring zou niet optreden. Ik ging direct overstag toen ik las en later ook zelf las dat ze er echt rustig van werd. Mijn moeder werd gebeld en zij haalde meteen 2 echte spenen. Wel zo makkelijk.

Nooit maar dan ook nooit had ik verwacht zo blij te zin met de speen. Pollie snapt(e) van haar duim helemaal niks. Maar had wel een grote zuigbehoefte. Speen erin en het was opgelost. Ze werd er rustig van, sliep sneller en leek de krampjes beter door te komen.
Alleen het geval in haar mond houden was lastig. Soms sopte ze zo hard dat ze hem perongeluk uit spuugde, en zelf weer pakken was uiteraard geen optie.
Dus wij ons bed uit, speen erin, bed weer in. Na een keer of 6 waren we dat ook wel zat.
Tja wat dan? In het ziekenhuis leerde ze ons een spuugdoek door de speen te doen. Dan bleef hij beter liggen. Dat werkte! Intussen verzamelde ik spenen. In de luiertas, auto, boven, beneden, overal lag er wel eentje. Want altijd kwijt!

Maar ja, dan had ze kramp, was ze mega onrustig, en lukte het haar niet om de speen te pakken. We gaven cinababy van VSM tegen de kramp. Dat werkte. En ze vond het nog lekker ook. Al snel ging eerst de cinababy in haar mond en direct de speen erachteraan. Ze leek wel een verslaafde, zodra ze de cinababy proefde was ze stil. En pakte ze haar speen ook weer.
Al snel ging op de speen een druppel cinababy, en sliep mevrouw snel weer verder.

Maar ik was nog altijd overtuigd, die speen, die moet eruit. Ze kreeg hem alleen al in bed en als we haar vervoerde in de auto. Een bezoek aan mijn tandarts bracht advies. Zij adviseerde te stoppen net voor het 1ste levensjaar. Dan word de zuigbehoefte minder, en treed gewenning op. Het zou kunnen zijn dat je kind flink moet wennen. Maar op deze leeftijd was dat het minst aan de orde aldus onze mondhygiënist.
Dus gingen we de ochtend erop direct aan de gang. Eerst speenvrij in de middagslaapjes en daarna in de nacht was het advies. De middag ging prima. Ze huilde iets langer dan normaal, maar sliep vrij snel in. Na een week hebben we ons ook gewaagd aan de nacht. En ja hoor, ook dat ging inmiddels prima.  Vlekkenloos speenvrij!
En als je haar inmiddels een speen geeft weet ze niet meer wat ze ermee moet. Ik blij!
Want vind het nog altijd een beetje een raar gezicht, een wat ouder kind met speen. Maar kan me ook super goed voorstellen dat je er wel voor kiest je kind een speen te geven als dat rust brengt. Bij de een is de behoefte nu eenmaal groter dan bij de ander.
Waar ik in het begin echt afkeer tegen een speen had, weet ik nu wel beter!

Heeft jou kind een speen? Benieuwd hoe jullie ermee omgaan!

Woehoe de lente komt!

Echt Lies

De was hangt buiten, polletje crost en botst met haar loopfiets overal tussendoor en ik lees een boek. Buiten! Ik vind het heerlijk!
Herschaalde kopie van SDC11123

Ze zonsondergangen worden steeds mooier. De aardbeienplantjes groeien langzaam weer. De braam wordt groen. En binnen gaan de paastakken bloeien.
De zandwaterbak kan weer open. En nadat hij ontdaan is van al het water kan er zowaar weer met modder gespeeld worden.
Dat ze na een minuut of 10 zere vingers heeft van de kou nemen we nog even voor lief. Dat gaat vast ook weer snel over.

VLUU L210  / Samsung L210

De lammeren staan weer in de wei

Ik heb dan ook nu al zin in de zomer. Lekker in het badje, beetje buiten rondhangen, geen jas meer aan en vooral slippers weer uit de kast!
Ik wordt er vrolijk van! Jij dan?

Donor

Echt Lies

Ben jij donor? Van bloed, moedermelk of organen?
Waarom wel of waarom niet?
Zelf ben ik bloed, stamcel en orgaandonor. En was ik urine donor (ieuuw dat klinkt vies)
Melkdonor werd lastig aangezien ik flesvoeding gaf.

Iedere 3 a 4 maanden wordt ik opgeroepen om een halve liter bloed te doneren.
Bijna gezellig vind ik het er. Eerst een praatje met de arts. Bloeddruk meten, vragenlijst die je voor je binnenkomst bij de arts invulde doornemen en kijken of je geschikt bent om te doneren. Hb meten en op naar de stoelen.
Aanprikken, de hand in beweging houden met een stressbal en intussen een praatje maken met de mensen om je heen. En een minuut of 20 later is het alweer klaar. Als het niet minder is.
Nog een theetje en wat te eten en weer op naar huis. Pace of Lies!

Maar degene die aangereden is en een levensreddende operatie heeft gehad omdat hij zoveel bloed verloor denkt daar waarschijnlijk anders over. Die kunnen niet zonder.
Of de kankerpatient wiens HB zo laag is dat hij er naar van is, die knapt zienderogen op van iedere druppel bloed die via het infuus binnendrupt.
En als ik dan hoor dat mijn eigen achternichtje veel bloed nodig had, en kreeg tijdens een voor haar levensreddende operatie. Dan ben ik blij dat ik ‘haar’ dat indirect kan geven.
En wist je dat er ook medicijnen gemaakt worden uit bloed? Ook niet onbelangrijk!

Net zoals er een zwangerschapshormoon gehaald wordt uit urine van zwangere vrouwen. Moeders voor Moeders regelt dit, en zij zorgen zo voor heel veel geluk. Want hoe rot is het als je niet zwanger kunt worden zonder dit medicijn? En hoe fijn is het dan dat het medicijn er is, en als het dan ook nog helpt…. Zelf heb ik beide zwangerschappen urine ingeleverd. Kleine moeite groot gebaar. En ook al was ik blij dat ik er weer vanaf ben. (heel fris ruikt het niet, en ik vond het ook een beetje een gedoe) zou het zo weer doen als het kon.

En wat nou als ik een nier nodig heb? En mijn familie me deze niet kan geven?
Of als mijn hoornvliezen opeens onherstelbaar beschadigd zijn? Door wat dan ook? Dan ben ik ook blij als er een orgaan of nieuw hoornvlies beschikbaar is. Zelf geloof ik niet dat ik er wat aan heb na de dood. Geloof niet in reïncarnatie, wel in het helpen van je medemens.
Dat is de reden dat ik besloot donor te worden. Inmiddels heb ik Emiel ook (in vrije wil ;)) de formulieren in laten vullen.

En wat als mijn stamcellen nu precies de goede zijn voor die ene patient? Dan mogen ze me bellen. En aanvaar ik de ingreep die dat met zich mee brengt. In de hoop het leven van een ander te redden.

Wil jij donor worden? Vul dan het inschrijfformulier in! Voor Moeders voor Moeders Stamceldonor Bloeddonor of Orgaandonor .
Zou tof zijn!

Beste terrorist

Echt Lies

Beste terrorist.

Waarom toch? Waarom?
Waarom moesten al die mensen dood? Besef je je niet dat er van al deze mensen gehouden wordt? Dat er in vele huizen gerouwd zal worden om de verloren persoon?
Dat er kinderen zullen opgroeien met een  ouder minder, dat er misschien ouders hebben moeten zien hoe hun kind overleed? Dat er mensen trauma’s hebben van alle ellende die ze zagen?

Dat jou ouders nu zonder hun kind verder moeten? Dat zij misschien nooit zullen begrijpen wat er in je om ging.Dat je vrienden zich afvragen welke hersenkronkel ze gemist hebben bij je, dat ze zich afvragen of ze je tegen hadden kunnen houden? Was er niemand die je van deze waangedachtes af kon helpen?
Zie je niet dat er ook van jou gehouden werd? Dat jou vader en moeder ook boven jou wieg  gehangen hebben, verwonderend over het leven dat ze hadden gekregen? Zich afvragend  wat er van je worden ging. Misschien werd je wel zakenman, verpleegkundige, of astronaut.
Ze hebben je vast met liefde leren lopen en praten, leren lezen, schrijven en vertellen.
Niet wetend welke boodschap je later ‘als je groot bent’ zal gaan verkondigen.

Angst zaai je, en haat. Is het je daar om te doen? Is het je erom te doen dat je landgenoten amper over straat kunnen? Ze worden scheef aangekeken, mensen zijn bang van ze, zouden ze ook een bom bij zich hebben? Er zijn mensen die dolgraag in ons land komen wonen, maar ook zij worden inmiddels weggekeken, ook over hen wordt gedacht dat ze bommen bij zich hebben? Is dat je doel?

Wilde je misschien niet meer leven? Ben je geschrokken van alle liefde om je heen? Of is het je echt om de 99 maagden te doen? Maar waarom moest je dan zoveel mensen met je meenemen? Kun je dat dan niet beter op een andere manier aanpakken?
Was het erom te doen dat je maatje gepakt is? Die eerder al aanslagen bedacht? Of is het je ergens anders om te doen?

Ik zal je echter nooit begrijpen, hoeveel brieven ik je ook zou schrijven. Wij proberen Polletje te leren dat we van haar houden. Dat andere mensen zijn om van te houden. Dat iedereen anders is, maar allemaal even mooi. Dat de wereld zoveel moois kent. Mooie steden, natuur, mooie mensen, acties, daden en gebeurtenissen.
Voor nu kan ik alleen maar dankbaar zijn dat mijn kind er niets van mee krijgt. Dat ze lekker ligt te slapen, en dat we straks fijn gaan fietsen.

Ik zou het jou ook zo graag laten zien meneer de terrorist. Ik zou je laten zien dat de moestuintjes beginnen te groeien, dat er lammetjes geboren worden. Dat de  zon iedere  dag weer op komt, dat mijn kind zoveel nieuwe dingen leert momenteel, en dat de wereld vol gezelligheid kan zijn.

Wees welkom meneer de terrorist, om de wereld eens door onze ogen te bekijken. En om te leren dat de wereld echt veel mooier is zonder bommen en granaten.

Borst vs Flesvoeding

Echt Lies

Een ‘discussie’ die je in mammaland veel tegenkomt.
Geef je borst of fles? Er wordt soms gesproken van de borstvoedingsmaffia. Omdat er vrouwen zijn die de fles verafschuwen. Want borstvoeding is het beste dat je je kind kunt geven. Hoe durf je voor wat anders te kiezen?
Zelf vind ik het allemaal overdreven. Je kiest wat je kiest, en jou beslissing, jou (op)voeding.
Zelf had ik best borstvoeding willen geven. Maar we wisten al dat dit in mijn geval door diverse redenen lastig zou worden. We hebben ons dus verdiept in beide. En flessen in huis gehaald, en voeding.

We kozen voor hypoallergene voeding mocht het nodig zijn. Aangezien ik aardig allergisch ben scheen dat het beste te zijn. Later hoorde we van de kinderarts dat dat onzin was.  Dat je een kind juist moet bloodstellen aan eventuele allergenen, en dat je pas moet gaan elimineren op het moment dat je kind allergisch lijkt. Maar hij gaf ook aan dat borstvoeding het meest op hypoallergene flesvoeding lijkt. Dus vanuit dat oogpunt was het de beste keuze achteraf gezien.

Na de bevalling bleek dat mijn voeding inderdaad niet op gang kwam. Nog geen toeschietreflex, nog geen druppel melk. Dus werd de flesvoeding snel uit de kast getrokken.
Prima voor ons, prima voor Polletje. We kozen ook voor een huismerk inplaats van een duurder ‘wijhebbenookeentijdschrift’merk. De melk van ons huismerk leek qua waardes zo op het duurdere merk, dat we het wel prima vonden. Die 0,001 gram meer of minder natrium of vitamine watdanook maakte in mijn ogen niet uit. Mijn portemonnee dacht daar anders over. Die was er wel blij mee.

Dat een ander daar andere keuzes in maakt is duidelijk. En soms moeilijk te begrijpen voor de buitenwereld. Ik vind ook dat een kind moet eten. Hoe dan ook. En of je dat nu via de borst of fles doet. Het maakt me niks uit.Ga jij voor het onderste uit de kan en doe je er alles aan je kind borstvoeding te geven? Of vind je flesvoeding wel prima? Benieuwd naar jullie ervaringen!

Kan jou kind dat nou nog steeds niet?

Echt Lies, Ohdoejijdatzo!, Polletje

Kinderen worden altijd met elkaar vergeleken.
Het begint bij de geboorte (hoe zwaar was die van jou nouwwww) Dan het rollen (rolt ze nog niet, jeetje wat is ze traag) de tanden (hoeveel zeg je?) het lopen, praten, fietsen, zwemmen, zindelijk zijn, alles wordt op de weegschaal gelegd. Gewicht, lengte, voeding, potjes, borstvoeding, alles doet mee op de weegschaal van trotse en bezorgde ouders.

Ons Pollie was vrolijke baby.Alleen bewoog ze langzaam aan steeds minder. Werd steeds stijver. Ons buurmeisje van 2 jaar ouders lag op een gegeven moment naast haar en leek aan planking te doen. Wij besefte ons ineens dat Polletje er ook altijd zo bij lag. Stijf…
Zo stijf dat haar voetjes van de grond kwamen. En haar handjes de grond nog maar net raakte. Uiteindelijk werd de kinderfysio erbij gehaald op advies van mijn eigen fysio.
We kregen we oefeningen, en leerde we haar langzaam weer te ontspannen, te durven bewegen. Met rollen was ze tamelijk laat, ze durfde gewoonweg niet. En die vraag is me vaak gesteld. Rolt ze nou nog niet????
Lopen deed ze (vanuit zichzelf) wel vlot. En daar peilde andere moeders hun kind dan weer mee. Jeetje loopt ze al? Nou keessie nog niet hoor. Die durft niet.
Dat Polletje nog maar 2 tanden had (inmiddels 6 en 2 kiezen) dat zagen ze niet.

Vanmorgen bij het zwemmen bleek dat 2 nog geen 2 jarige al zindelijk waren. Ik ben er nog niet eens mee bezig geweest. Moet ik me schuldig voelen nu? Gaat ze het het komende half jaar al wel zindelijk worden? Of zie ik het wel? En kijk ik wel wanneer zij eraan toe is?
Pollie snapt haar loopfietsen nog niet. Ze loopt er letterlijk mee rond. Tilt ze netjes op een waggelt rond. Moet ik me nu zorgen maken? Of komt het wel?

En uiteraard peil ik haar. Kijk ik of ze zich niet weer motorisch anders ontwikkeld. Vind ik het fijn als vriendinnen me wijzen op haar scheve voetje. Of dat mijn ouders zich afvragen of het normaal is dat een kind van haar leeftijd haar neus al aanwijst. Ook zien we momenteel de fysio weer af en toe (voor dat scheve voetje) doen we oefeningetjes (zonder  te pushen! Wat in onze ogen het belangrijkste is) en vraag ik ook wel eens of het gek is dat ze iets nog niet kan.
Maar wat ik wel heb geleerd is dat ieder kind anders is. De een loopt voordat het een jaar is. De ander niet, maar die praat weer heel goed. En een volgende heeft amper tanden in haar mond maar waggelt en brabbelt er vrolijk op los. En weer een ander kind doet gewoon alles.
Ieder kind zijn ontwikkeling. Ik probeer me niet meer van de wijs te laten brengen als mensen iets raar vinden. Tracht te kijken naar mijn kind, en daarop verder te borduren.

Wordt jij onzeker van andere ouders?  Wat is het gekste dat aan jou gevraagd is wat je kind nog niet/wel kon?

Plaswijckpark

Echt Lies, Uitstapje

Onlangs zijn we naar Plaswijckpark geweest. En ondanks dat het weer niet super was, hebben we ons prima vermaakt. Een aanrader met kleine kinderen!

Het park kent diverse hoeken, er is een buitenzwembad (wat nu uiteraard nog dicht was) een binnenspeeltuin, met ballenbakken, trampolines, blokken en houten treinbanen, een skelterbaan voor 4 tm 12 jaar en eentje tot en met 4 jaar. Er zijn beestjes, een draaimolen, speeltuinen, en een restaurant. Er zijn beesten te bezichtigen en er is een kinderboerderij. En bij mooi weer vaart er ook nog een rondvaartboot. Kortom genoeg om je vermaken.
En doordat er ook genoeg speeldingen zijn voor kinderen kleiner dan 4 jaar kon Polletje er prima uit de voeten.
20160103_114657.jpg

Aangezien Polletje voor het mooie nog wat te klein was voor de skelters reed Emiel haar rond. Dat vond ze erg leuk. Maar binnen, waar ze volledig haar eigen gang kon gaan met zachte blokken was het feest helemaal compleet. Ze heeft haar ogen uitgekeken, en gunde zich amper rust om te eten en wilde vooral spelen.

Op de kinderboerderij aaide ze een lama, liep ze achter de kippen aan en bleek ze bang te zijn voor de koe die veel herrie maakte. De beestjes achter glas konden haar wat minder boeien. Ze zaten te ver weg of te stil, dus zag ze ze niet.

20160103_131525.jpg

Het was zo rustig dat ze onbeperkt in de draaimolen mocht, dikke hit! En ook het treintje vond ze erg intressant. Deze neemt je mee oer het park, en verteld wat er allemaal te doen is.
Wij gaan bij mooi weer zeker nog eens terug. Zwemkleding mee om na afloop nog even te kunnen ploeteren!

Waterpokken

Echt Lies

Vorige week haalde ik pollie uit bed en zag ik 2 vlekjes in haar gezicht. Bij het verschonen van haar luier zag ik er nog wat, en nadere inspectie vertelde me dat ze 17 pokken had.
Een dag later zin we maar gestopt met tellen. Pollie heeft de pokken!

Waar het begon met wat vlekjes waren het wat later al blazen. En nog wat later donkerrode vlekken, sommige met, sommige zonder korst. Op haar buik,  gezicht armen, benen en in haar haar.
En alhoewel ze er helemaal onder zit, lijkt ze enkel een korter lontje te hebben. Geen extreme jeuk, geen koorts, ze eet en drinkt  goed en lang leve de romper, want ze zit er nu ook haast niet aan.

We smeren ons helemaal suf. Kidsclin schuim toen de blazen nog open en nat waren. En nu ze ingedroogd zijn VSM Calendulan emulsie. En onze ervaring is dat beide varianten doen wat ze beloven. Ze heeft geen ontstoken blaasjes gehad, en ze drogen nu netjes en zonder al teveel jeuk in. Dat ze er nog steeds uitziet als een meisje die zoveel stracciatellavla of ijs had dat ze er zelf ook vlekjes van kreeg. Gespikkeld en gespokkeld is ze.

Omdat we lazen dat havermout in bad ook helpt doen we nu al een paar dagen havermout in een sokkennetje, (die hebben een rits, dat voorkomt dat de havermout door het hele bad drijft). Het zou de huid verzachten en de jeuk te verminderen. Of het echt zo is weet ik niet, maar ach, ze vind het niet verkeerd, en kwaad kan het niet.

Kortom, wij smeren voorlopig nog even door. En hopen dat ze geen littekens over houd.
Hadden jullie kinderen al waterpokken? Waren ze er erg ziek van? Wat deed jij eraan?

Polletje ruimt op

Echt Lies

Schat, heeft Polletje misschien een sok in de wc gegooit?
…… Wat?
Heeft polletje misschien een sok in de wc gegooid, er zit wat zwarts in.
Nee joh!
En ja hoor, 2 sokken keurig in de toiletpot boven.

Lief, waar is mijn neusspray gebleven?
Die stond gewoon op je nachtkastje.Waar dan?
Dan moet je kijken schat! Dat kan ik toch niet zien vanaf hier…
Oh laat maar, heb hem al, hij lag in bed.

Heb jij mijn autosleutels gezien?
Nee, liggen die niet op de kast.
Nee, anders vraag ik het niet.
……………………………..
Schat, waarom liggen je autosleutels naast de prullenbak?

Duplo in de wasmachine, sokken in de wc, of de plantenbak.
Tubes zalf en neusspray in mijn bed, en tijdens het  wandelen erachter komen dat Polletje nog een poppetje van de speelset bij zich heeft.
het is hier in huis niet vreemd. Polletje ruimt graag op.
Maar wel op haar manier!
2016-02-22 08.44.35
Ze helpt ook graag de tafel dekken. Zet dan potje voor potje op het uiterste puntje van de tafel.

Als ik de was sorteer legt zij wasje voor wasje op e tafel. Rent intussen nog een extra rondje met wat sokken of een onderbroek, die ik dan later weer onder de bank terug vind.
En de schone was zit soms ineens weer in de wasmachine. Zo gek!
Maak ik schoon dan loopt zij achter me aan met een doekje. Zet ook wat spulletjes op zij, poetst wat en zet het weer terug.

Ruimen jou kinderen graag op, vind jij wel eens spullen verkeerd terug?