Kan jou kind dat nou nog steeds niet?

Echt Lies, Ohdoejijdatzo!, Polletje

Kinderen worden altijd met elkaar vergeleken.
Het begint bij de geboorte (hoe zwaar was die van jou nouwwww) Dan het rollen (rolt ze nog niet, jeetje wat is ze traag) de tanden (hoeveel zeg je?) het lopen, praten, fietsen, zwemmen, zindelijk zijn, alles wordt op de weegschaal gelegd. Gewicht, lengte, voeding, potjes, borstvoeding, alles doet mee op de weegschaal van trotse en bezorgde ouders.

Ons Pollie was vrolijke baby.Alleen bewoog ze langzaam aan steeds minder. Werd steeds stijver. Ons buurmeisje van 2 jaar ouders lag op een gegeven moment naast haar en leek aan planking te doen. Wij besefte ons ineens dat Polletje er ook altijd zo bij lag. Stijf…
Zo stijf dat haar voetjes van de grond kwamen. En haar handjes de grond nog maar net raakte. Uiteindelijk werd de kinderfysio erbij gehaald op advies van mijn eigen fysio.
We kregen we oefeningen, en leerde we haar langzaam weer te ontspannen, te durven bewegen. Met rollen was ze tamelijk laat, ze durfde gewoonweg niet. En die vraag is me vaak gesteld. Rolt ze nou nog niet????
Lopen deed ze (vanuit zichzelf) wel vlot. En daar peilde andere moeders hun kind dan weer mee. Jeetje loopt ze al? Nou keessie nog niet hoor. Die durft niet.
Dat Polletje nog maar 2 tanden had (inmiddels 6 en 2 kiezen) dat zagen ze niet.

Vanmorgen bij het zwemmen bleek dat 2 nog geen 2 jarige al zindelijk waren. Ik ben er nog niet eens mee bezig geweest. Moet ik me schuldig voelen nu? Gaat ze het het komende half jaar al wel zindelijk worden? Of zie ik het wel? En kijk ik wel wanneer zij eraan toe is?
Pollie snapt haar loopfietsen nog niet. Ze loopt er letterlijk mee rond. Tilt ze netjes op een waggelt rond. Moet ik me nu zorgen maken? Of komt het wel?

En uiteraard peil ik haar. Kijk ik of ze zich niet weer motorisch anders ontwikkeld. Vind ik het fijn als vriendinnen me wijzen op haar scheve voetje. Of dat mijn ouders zich afvragen of het normaal is dat een kind van haar leeftijd haar neus al aanwijst. Ook zien we momenteel de fysio weer af en toe (voor dat scheve voetje) doen we oefeningetjes (zonder  te pushen! Wat in onze ogen het belangrijkste is) en vraag ik ook wel eens of het gek is dat ze iets nog niet kan.
Maar wat ik wel heb geleerd is dat ieder kind anders is. De een loopt voordat het een jaar is. De ander niet, maar die praat weer heel goed. En een volgende heeft amper tanden in haar mond maar waggelt en brabbelt er vrolijk op los. En weer een ander kind doet gewoon alles.
Ieder kind zijn ontwikkeling. Ik probeer me niet meer van de wijs te laten brengen als mensen iets raar vinden. Tracht te kijken naar mijn kind, en daarop verder te borduren.

Wordt jij onzeker van andere ouders?  Wat is het gekste dat aan jou gevraagd is wat je kind nog niet/wel kon?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s