De kapper

Echt Lies

Degene die me al een poosje volgen weten dat ik helemaal niets heb met de kapper. Al een jaar of 15 bezoek ik die niet meer. En ondanks dat het me oprecht leuk lijkt daar, beetje zitten, beetje niks doen, praatje houden, boekje lezen, voel ik toch niet echt de behoefte om in de kappersstoel te gaan zitten.

Tot Polletje geboren werd dacht ik ook niet zo na over haar. Emiel zijn haar wordt vakkundig op een lengte geschoren door mezelf als ik het weer te lang vind, en dat was het dan ook meteen wel weer. Op mijn werk is me verzocht van de tondeuse af te blijven omdat collega’s er beter in zijn, en dat vind ik ook allemaal wel prima.

Maar nu Polletje er is vind ik haren opeens wel erg leuk. Staartjes, vlechtjes, knotjes. Inmiddels maak ik het allemaal. Tenminste ik doe een poging.
Toen ze een maand of 3 was ging ze op aanraden van mijn moeder voor het eerst naar de kapper. Ze had hele gekke plukken achter haar oren zitten. En die heeft de kapster weggeknipt. Gratis, want het was het eerste bezoek. Tevens direct het laatste, want de kapster werd zwanger en knipte even niet meer.
Zo rond de kerst ruim een jaar later besloot ik dat het toch maar weer eens op 1 lengte geknipt moest worden. Me niet beseffende dat het zo vlak voor de kerst gigantisch druk is bij alle kappers (wat is dat toch, wil iedereen dan opeens wel netjes zijn?) liep ik 5 kapsalons binnen. De 5e had direct plek. De duurste kapper van de omgeving bleek later. Maar na mijn verschrikte blik op de prijslijst (nog voor ze begon) gaf de mevrouw aan dat ze onder de 2 jaar rekende per minuut. Voor 3 euro stond ik weer buiten, en waren de gekke plukken ervanaf. Ze adviseerde me er de volgende keer zeker 3 cm af te halen. Dan waren alle dode punten eraf. Pardon?

Nou daar had ik dus echt geen trek in. Ik hou van Polletje haar staartjes, en een kort kapsel leek me niet zoveel. Maar afgelopen weken ging het wel steeds meer hangen, minder krullen en de kam kwam er ook steeds minder makkelijk doorheen. De vriendin van de buurman bood soelaas. Zij is kapster, en vond het grote onzin dat er zoveel vanaf moest. Buiten op een keukenkrukje, nog voor de buurtbbq begon knipte ze Pollies haar. Met een keukenschaar want beter hadden we niet. Maar nu was ze er, en als iets in mijn kop zit zit t niet in mijn kont…
Ze knipte de dode puntjes, en een modelletje in Pollie haar haar. Niet alle dode puntjes, maar dat kwam vanzelf wel. Polletje heeft nog veel nesthaar op haar hoofd, en dat is door het vele schuren en schuiven in bed nu eenmaal wat beschadigd.
Haar haar is er zichtbaar van opgeknapt. De kam kan er weer doorheen, het valt vele malen mooier, ze heeft veel meer krullen en het ziet er gezonder uit.

Moraal van dit verhaal? Geloof niet iedere kapster, laat niet zomaar 3cm van je dochters haar knippen, en dan komt het vanzelf allemaal goed!
Ik nog eens wat youtubeinspiratie op doen voor nieuwe vlechtjes. Iemand tips?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s