De wereld in brand

Echt Lies

Vol ongeloof kijk ik weer naar het nieuws.
Parijs, Munchen, Turkije, Nice, we kunnen nog wel even doorgaan. En dan hebben we het alleen over de landen om ons heen. Wat er dagelijks in Irak, Iran, China, en weet ik veel waar gebeurd daar horen we de helft niet van.

Vol verbazing blijf ik kijken, hoeveel onrecht kunnen we elkaar aandoen, hoeveel leed kan een mens veroorzaken.
Om me heen lees ik dat mensen bang zijn, bang dat hun dierbare wat overkomt op dat ene grote festival, bang dat ze te maken krijgen met geweld waar ze niet om vroegen. Bang dat we niet genoeg kunnen doen om het te stoppen.

Bang ben ik niet, veranderen doe ik het niet direct, en stoppen kan ik het ook niet. Ik kan alleen maar hopen dat het mee zal vallen. Dat het binnenkort wel stopt. Dat mensen inzien dat geweld geen oplossing is voor dat wat ze willen bereiken.

Ik knuffel polletje nog een keer extra. Verbaas me over haar onschuld, en besef me dat ik wilde dat we allemaal zo waren. Met liefde en geduld komen we een heel eind op de wereld. Dus als we nou allemaal een beetje extra liefde in onze omgeving proppen, dan bereiken we vanzelf wel een keer de mensen die dat zo hard nodig hebben toch?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s