Meetje anders.

Alopecia, Echt Lies

Het zal je wel opgevallen zijn dat ik een, zoals we in ons gezin zeggen, meetje anders ben dan vele andere. Is het je niet opgevallen? Dan heb je echt een nieuw brilletje nodig vrees ik, of je ziet het gewoon niet meer, dat kan natuurlijk ook!

juni21

Met mijn echte haar, ergens in de 3e/4e vlak voordat het weer uitviel.

Zoals je wel gezien zult hebben ben ik kaal. Er zit geen haar op mijn hoofd, lijf of ledematen. Ik ben letterlijk van top tot teen kaal.
Dit komt omdat ik Alopecia Areata Universalis heb. Een hele mond vol, maar het komt erop neer dat mijn lichaam mijn haar afstoot.
Rond mijn 12e begon het langzaam uit te vallen. Eerst af en toe een plekje, later verdween alles. Het kwam nog 2 keer volledig terug, maar sinds een jaar of 15 (zeker weten doe ik het eigenlijk niet) heb ik helemaal geen haar meer.
Nadat ik in eerste instantie 3 jaar een pruik heb gedragen, en het voor de 2e keer uitviel was ik er klaar voor/mee. Ik besefte me dat ik meer mezelf ben zonder haarwerk. Gewoon met kale kop, gewoon zoals ik daadwerkelijk ben.

En dat maakt dat ik inmiddels langer kaal ben dan dat ik haar heb gehad. Dat mijn vrienden me nooit gekend hebben met haar, dat mijn man me niet zou herkennen met haar, en dat mijn dochter als ze haar eigen haar aanwijst, daarna vrolijk ook mijn ‘haar’ aanwijst.

Kortom we weten niet beter. Dat maakt niet uit dat vreemde mensen om me heen nog wel eens twijfelen, zou ze kanker hebben gehad, of een andere reden waarom ze chemo’s moest. Sommige vragen het gewoon aan me, fijn! Want dan kan ik antwoord geven. Dat ik gelukkig kan zeggen dat ik gezond ben. Dat ik alleen kaal ben en daar geen last van heb.

IM000987
Snotverkouden, met haarwerk (dat ik enkel voor deze gelegenheid droeg) op mijn schoolgala in de 4e. Net nadat het uitviel dus.

Andere durven het niet te vragen. Berispen hun kinderen als ze zeggen kijk die mevrouw heeft kaal haar! Of worden boos als hun kind tegen me zegt; jij bent kaal!
Als ik het door heb dat mensen dit doen ga ik er zelf op in, joh je mag wel vragen waarom ik kaal ben, of vind je het gek dat ik geen haar heb? Vind je het niet mooi? Lachen kinderen me uit, dan schroom ik niet om te vragen waarom ze lachen, en vertel ik ze dat ik hen ook niet uitlach om hun gekke groene broek, of veters die raar gestrikt zijn. Meestal is dit voldoende om de ander het besef te geven dat je er mag zijn, ook met rare broek, gekke veters, kaal haar of een wipneus.

En dat is nou juist wat ik graag wil uitstralen. Je mag er zijn!
Dun, dik, vierkant, ovaal, groen, zwart, man, holebi, hetero, vrouw, of ergens in het midden. Je moet kunnen zijn wie je wilt zijn. En ik ben mezelf zonder haar. Een ander is dat op een andere manier. Maar je schamen voor wie je bent? Dat moet je nooit doen! De ander heeft dan een probleem niet jij!

Zou jij in mijn geval een pruik/haarwerk dragen? Of heb je vragen? Ik hoor het graag!

Advertenties