Discover the magic

Disney, Echt Lies

Wie is er niet mee opgegroeid, Disney. Films, boekjes (hadden jullie ze ook, iedere maand een boekje met een Disney verhaal, een knutseltje en een brief in een doosje dat net door de brievenbus paste) en misschien ook wel Disneyland Parijs. Of EuroDisney, net hoe je het noemen wilt.
Ik kwam er met mijn ouders nooit. Wij deden andere dingen, het strand, vliegeren wandelen en naar het bos. Net zo goed heerlijk en heb het ook niet gemist. In het examenjaar kwam ik voor het eerst in Disney. in de ochtend veel te vroeg op de bus, en na een dag door het park gestruind te hebben weer terug. Wat ik me vooral kan herinneren is dat ik het magisch vond, ik een Tijgertje kocht en we met elkaar op de foto gingen met 3d brillen op.

Later ging ik met een vriendin nogmaals, 2 dagen, met de auto en we sliepen in een hotel. Schitterend  vond ik het, wat een wereld opzich! Ook Met Emiel bezocht ik Disney 2 maal. (waarbij we beide malen ziek werden….) En ook in Amerika waren we een dag in Disney. Daar vond ik het allemaal heel erg op Parijs lijken, niet veel groter dan ik al ‘kon’ iets wat ik wel verwacht had. Ook niet heel veel bijzonderder. Wat ik overigens wel verwachte denk ik. Wat we wel meteen zeiden is dat we Disney echt een park geschikt voor kleinere kinderen vinden. Helemaal als je het vergelijkt met bijvoorbeeld Universal waar alles nog groter, wilder, natter en overweldigender was.

En toen werd ik zwanger, beviel ik en droomde we afgelopen kerst (de allereerste openingsdag na de aanslag in parijs waren we er, hoe bijzonder, maar ook spannend) om met Polletje die kant op te gaan. Maar wanneer ga je dan? Als ze nog geen 1.10 is (de lengte waarop ze overal in mag) nog onbevangen, en tussen de middag nog slapend. Wacht je langer en ga je als ze 5 of 6 is, zodat ze het allemaal begrijpt, en overal in mag. Wij wisten het niet zo goed. Maar de droom om te gaan werd groter en groter. Emiel is echt een pretparken fanaat, heeft imiddels een abbo op Disney, en gaat 2,3 keer in het jaar alleen naar Disney. En ik? Ik vind Disney een life event, iets wat je eens mee moet maken (als het je leuk lijkt, ga er alsjeblieft niet heen als je liever bovenop een berg klimt of in alle rust je yoga oefeningen wil doen) Maar de vraag bleef, wanneer is het juiste moment om te gaan.
Inmiddels waren we in de wat kleinere Nederlandse en Duitse pretparken en zagen we Polletje onbevangen overal in stappen, vragen of ze nog een keer mocht, en serieus om zich heen kijken als ze ergens in mocht, maar vrolijk en blij eruit komen. We zagen dat ze Mini Mouse begon te herkennen (mini muisssss) en ze danst graag op (disney) muziek.
En toen besloten we afgelopen weekeind dat we het gewoon gingen doen. Maar dan ook echt. Op naar Disney.

Alle hotels werden naast elkaar gelegd, prijzen vergeleken, arrangementen uitgezocht en uiteindelijk geboekt. We hebben er zin in! Maar zijn ook benieuwd. Hoe zal het gaan? Doen we Polletje echt wel een plezier met dit plan, of hadden we beter een retourtje dichtstbijzijnde speeltuin kunnen boeken? Ze is rond de tijd dat we gaan 2.5. Ging jij al eerder met een kind van deze leeftijd? Heb je nog tips? (eten, drinken, slapen, wat  echt niet te missen, ritme,slaapjes) We horen het graag. We hebben al betaald dus niet gaan is geen optie.

Advertenties